جام جهانی

باز دوباره جام جهانی فوتبال با همه ی تب و تاب و بی خوابی هاش شروع شد... بعنوان یه عشق فوتبال، همیشه علاقه ی عجیبی به مسابقات جام جهانی داشتم و در طول این سالها خیلی کم بودند بازی هایی که از دست داده باشم...
اولین خاطره هام بر میگرده به سال ۱۹۸۶. بچه ی ۶ ساله بودم. فقط یه بازی رو بصورت مبهم یادمه. برزیل و فرانسه. فرانسوی ها بازی در ضربات پنالتی بردند و من شروع کردم به حفظ کردن اسم بازیکن هاش. باتس، آموروس، تیگانا، ژیرس، پلاتینی، فرناندز، روشه تو، بوسیس...
فرانسه به دو جام بعدی نرسید تا یه عشق موندگار پیدا کنم: دیه گو مارادونا و آرژانتین...
جام ۹۰ پر از خاطره بود. از لحظه ی ورود دیه گو به زمین در اولین بازی با کامرون و شیرین کاریش با توپ، تا اشک هاش بعد از باخت به آلمان در فینال. بازی به بازی. فریم به فریم... اما این جام باجو هم داشت. گویکوچه آ، اسکیلاچی، ماتئوس، گولیت، والدراما، اسکوهراوی، هاجی، شیفو... آلمان با پنالتی دقایق آخر اندی بره مه ۲-۰ آرژانتین رو برد و قهرمان شد.
۹۴ رو زیاد دوست نداشتم. تا دیه گو بود آرژانتین دو تا برد داشت. اخراجش از جام، اما دو باخت به بلغارستان و رومانی و حذف آرژانتین رو باعث شد... جام خوبی نبود. اما باز باجو داشت و برولین. رشیدی یکینی، روماریو، لوییز انریکه، روژه میلا، استویچکف... برزیل در فینال در ضربات پنالتی جهنمی ایتالیا رو برد.
۹۸ خوب بود. ایران بعد از مدت ها به جام جهانی رفته بود. بازی های بدی هم نکرد. با ضربه کاشته ی استثنایی میهایلوویچ در دقایق آخر به یوگسلاوی باختیم. ضربه ی سر معرکه ی استیلی و فرار مهدوی کیا! همچنین ۴ توپ که به تیرمون خورد و بردن امریکا. و گلهای بیرهوف و کلینزمن در باخت ۲-۰ به آلمان... آرژانتین هم با حماقت و اخراج اورته گا، با گل بی نظیر برگ کمپ ۲-۰ به هلند باخت... بجز از اینها این جام اوون داشت و زیدان، رونالدو، داوور شوکر، اشمایکل، خورخه کامپوس... فرانسه با ۲ گل زیدان و یک گل از امانوئل پتی برزیل رو برد و قهرمان شد. با گل سوم رقصیدم!
۲۰۰۲ آرژانتین همون دور مقدماتی حذف شد از گروهش!... این جام باتیستوتا داشت و بکام، اولیور کان، ریوالدو، توتی، هاکان شوکور، آن یونگ هووان... برزیل با گلهای رونالدو و ریوالدو ۲-۰ آلمان رو برد در فینال.
۲۰۰۶ باز هم ایران بود. اما خیلی بد. باخت ۳-۱ به مکزیک و ۲-۰ به پرتغال و مساوی ناامید کننده ۱-۱ با آنگولا. فحش های اس ام اسی به دایی و میرزاپور!!... آرژانتین عالی بود اما در بازی یکچهارم و در ضربات پنالتی به آلمان باخت... همین!... از این جام فقط اینها در خاطرم می مونن: دل پیرو، کلوزه، زیدان... ایتالیا در ضربات پنالتی لعنتی فرانسه ی بی زیدان رو برد... اما عجب کله ای زد توی سینه ی ماتراتزی!!
۲۰۱۰ میتونست رویایی باشه. دون دیه گو مربی آرژانتین بود. تیم هم با ۴ برد بالا اومده بود. اما باز هم آلمان حذفمون کرد. با ۴ گل!!... استیصال مارادونا در زمان فرستادن آگه رو به زمین از یاد نخواهد رفت... این جام مولر داشت، اینیستا، کریس رونالدو، مسی، اسنایدر، کیسوکه هوندا، پارک جی سونگ، تیم کیهیل، کواتموک بلانکو، شوچنکو، دروگبا، کاکا، لمپارد... با گل زیبای اینیستا تیم اسپانیا تونست هلند رو ۱-۰ ببره و قهرمان بشه...
برای این جام هم اول طرفدار آرژانتین هستم. بعد هم آلمان و فرانسه. هر تیمی بجز برزیل و اسپانیا! ایران هم هست. آرزو میکنم با نیجریه مساوی کنیم و بوسنی رو ببریم. دژاگه داریم و گوچی و آندو. اگه صعود کنیم معرکه اس!

/ 2 نظر / 25 بازدید
علی دوروشی

وبلاگ جالبي داريد. به وبلاگ ما هم سر بزنيد. barca20.persianblog.ir (عاشقان بارسا) با آخرين اخبار از نقل و انتقالات بارسلونا و آخرين اخبار و حواشي مربوط به جام جهاني 2014 برزيل. خوشحال ميشم اگه يکي از يازديدکنندگان هميشگي وبلاگ باشيد. نظر يادتون نره! در نظر سنجي وبلاگ هم شرکت کنيد. با تشکر! [گل] [گل] [گل] [گل] [گل] [گل] [گل]

مهدی مقدس

سلام دوست من. نمیدونم که تو برنامه تلویزیون بود یا چیز دیگه اسم رشیدی یکینی رو شنیدم و یه دفعه یادش افتادم. یادم بود که فوت کرده بود اما زیاد در موردش تحقیق نکرده بودم تا اینکه امروز تو گوگل جستجو کردم و به وبلاگ شما رسیدم؛‌به همون پستی که بعد از مرگ یکینی قرار داده بودید. واقعا خاطرات جام های جهانی چشمهای من رو پر از اشک میکنه. ما با این بازیکنان و تیم ها زندگی کردیم و خداحافظی هر کدوم از اونها و یادآوری خاطرات گذشته واقعا برامون شیرینه.[لبخند]