تنهایی

در رمل مثمن محذوف (فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن)...

چون همیشه آخر این قصـــه هم تنهایــــــی است

 بعد هر آرامــش و شـادی و غـم، تنهایـــــی است

 دم غنیـــمت دار، امــــــا هـیــــــچ بر آن دل مبنـــد

 همرهت تنها به هر جا، بیش و کم، تنهایی است

 

/ 0 نظر / 10 بازدید